Dat Christoffel Columbus niet de eerste was om de Atlantische Oceaan over te steken en vervolgens het Amerikaanse continent te ontdekken, daarvan zijn we inmiddels wel overtuigd. Meerdere koene zeevaarders verkenden voor hem deze oceaan, soms bewust maar soms ook onwetend na uit koers te zijn geslagen.
Onwetend over de uitgestrektheid van wat nu Atlantische Oceaan heet beperkten de vroegste zeevaarders hun trajecten tot de nabijheid van kusten. Zij die over de Middellandse Zee voeren hadden mogelijk nog meer schroom bij het varen voorbij de Poorten van Hercules, zeg maar de Straat van Gibraltar. Golven en getijden waren daar immers anders en heftiger dan op de hun welbekende zee, waar zich een flink deel van "de beschaving" ontwikkelde.
De auteur onderzoekt de vroegste pogingen van de mens om zich op de Atlantische Oceaan te begeven en heeft daarbij ook oog voor de technologie van hun scheepsbouw en bepaling van plaats en richting. Handel, in metalen als tin bijvoorbeeld, bleek een belangrijke motivatie om het ruime sop te kiezen, weliswaar veelal niet al te ver uit de buurt van de kust.
Zowel op legendes gestoelde zeereizen als heldhaftige historische tochten krijgen aandacht in deze leerrijke uitgave. Zit er in legendes een grond van waarheid? John Haywoord probeert dan alvast om dat eruit te peuteren aan de hand van vergelijkingen met andere verhalen. Lectuur van deze interessante uitgave leert ons alvast dat vele dapperen pogingen ondernamen om zich op de wateren van deze quasi onmetelijke oceaan te wagen.
Ondertitel: "De Atlantische Oceaan voor Columbus".